Jak zbudować dobre relacje z rodziną podopiecznego? Oto kilka sprawdzonych wskazówek.

Zacznij od uważnego słuchania

Pierwsze dni na nowym zleceniu to czas poznawania podopiecznego i jego najbliższych. Warto wykorzystać ten moment, aby uważnie wysłuchać rodziny. Zapytaj o codzienną rutynę seniora, ulubione zajęcia, zwyczaje żywieniowe czy sytuacje, które mogą wywoływać stres lub niepokój.

Takie rozmowy pokazują zaangażowanie i pomagają lepiej zrozumieć potrzeby osoby, którą będziesz się opiekować.

Komunikuj się jasno i regularnie

Rodzina chce mieć pewność, że ich bliska osoba jest bezpieczna i ma zapewnioną odpowiednią opiekę. Dlatego warto regularnie informować o ważnych wydarzeniach – zmianach samopoczucia, wizytach lekarskich czy sukcesach, takich jak poprawa apetytu lub większa aktywność seniora.

Nie chodzi o przekazywanie szczegółowych raportów każdego dnia, ale o utrzymywanie otwartej i spokojnej komunikacji.

Szanuj ustalone zasady

Każdy dom funkcjonuje według własnych zasad. Mogą one dotyczyć godzin posiłków, sposobu podawania leków, organizacji dnia czy odwiedzin.

Jeśli coś budzi Twoje wątpliwości, zamiast działać na własną rękę, porozmawiaj z rodziną lub koordynatorem. Wspólne ustalenia pozwalają uniknąć nieporozumień i budują wzajemne zaufanie.

Pamiętaj o empatii

Dla wielu rodzin decyzja o zatrudnieniu opiekunki była trudna i wiązała się z dużymi emocjami. Bliscy często odczuwają poczucie winy, bezradność lub lęk o zdrowie seniora.

Empatyczne podejście, cierpliwość i życzliwość pomagają stworzyć dobrą atmosferę współpracy. Nawet krótka rozmowa czy okazanie zrozumienia mogą mieć ogromne znaczenie.

Nie bój się zadawać pytań

Nikt nie oczekuje, że od pierwszego dnia będziesz znać wszystkie zwyczaje podopiecznego. Jeśli nie masz pewności, jak postąpić w konkretnej sytuacji, zapytaj.

To pokazuje odpowiedzialność i troskę o dobro seniora, a nie brak doświadczenia.

Zachowuj profesjonalizm

Dobre relacje nie oznaczają przekraczania granic. W pracy opiekunki ważne jest zachowanie profesjonalnego podejścia.

Warto być życzliwym i otwartym, ale jednocześnie pamiętać o wzajemnym szacunku, dyskrecji oraz ochronie prywatności podopiecznego i jego rodziny.

Rozwiązuj nieporozumienia spokojnie

Różnice zdań mogą zdarzyć się w każdej współpracy. Najważniejsze jest, aby nie reagować pod wpływem emocji.

Jeżeli pojawi się problem:

• spokojnie przedstaw swoje stanowisko,
• wysłuchaj drugiej strony,
• skup się na znalezieniu rozwiązania,
• w razie potrzeby skontaktuj się z koordynatorem.

Szybka i rzeczowa rozmowa zwykle pozwala uniknąć większych konfliktów.

Doceniaj współpracę

Dobre relacje budują również drobne gesty. Życzliwość, punktualność, wywiązywanie się z obowiązków oraz szacunek wobec domu i zwyczajów rodziny sprawiają, że współpraca przebiega w przyjaznej atmosferze.

Rodzina, która czuje, że jej bliski jest pod opieką osoby odpowiedzialnej i zaangażowanej, obdarza opiekunkę większym zaufaniem.

Podsumowanie

Praca opiekunki osób starszych opiera się przede wszystkim na relacjach – zarówno z podopiecznym, jak i jego rodziną. Otwarta komunikacja, empatia, szacunek oraz profesjonalizm pomagają stworzyć atmosferę współpracy, która przynosi korzyści wszystkim zaangażowanym stronom. Dzięki temu senior czuje się bezpiecznie, rodzina zyskuje spokój, a opiekunka może wykonywać swoje obowiązki w przyjaznym i pełnym zaufania środowisku.

W AktivMed24 wiemy, że dobra współpraca to podstawa udanego zlecenia. Dlatego nasze opiekunki mogą liczyć na wsparcie koordynatorów, którzy pomagają rozwiązywać bieżące sytuacje i służą pomocą na każdym etapie wyjazdu do pracy w Niemczech.

Artykuł Jak budować dobre relacje z rodziną podopiecznego? Praktyczny poradnik dla opiekunek osób starszych pochodzi z serwisu AktivMed24.

Czym jest nocny niepokój seniora?

Nocny niepokój seniora to stan pobudzenia występujący w godzinach wieczornych lub nocnych. Osoba starsza może mieć trudności z zasypianiem, często się wybudzać, czuć lęk lub dezorientację. Zdarza się również, że senior wstaje z łóżka, chodzi po domu albo woła opiekunkę.

Problem ten często dotyczy osób z demencją, chorobą Alzheimera, zaburzeniami snu lub innymi schorzeniami związanymi z wiekiem. Nocne pobudzenie może być także związane z bólem, potrzebą skorzystania z toalety, odwodnieniem lub zmianą otoczenia.

Najczęstsze objawy nocnego niepokoju

• częste wybudzanie się w nocy,

• dezorientacja co do czasu i miejsca,

• uczucie lęku lub niepokoju,

• wstawanie z łóżka i chodzenie po domu,

• wołanie opiekunki lub członków rodziny,

• trudności z ponownym zaśnięciem.

Rozpoznanie tych objawów jest ważne, ponieważ pozwala opiekunce lepiej zrozumieć potrzeby podopiecznego i odpowiednio zareagować.

Jak opiekunka powinna reagować?

Zachowaj spokój

W sytuacji nocnego niepokoju najważniejsze jest spokojne podejście. Podniesiony ton głosu, pośpiech czy okazywanie zniecierpliwienia mogą nasilić lęk seniora.

Mów łagodnie i jasno

Krótkie, proste komunikaty pomagają seniorowi poczuć się bezpieczniej. Można powiedzieć: „Jest noc, jesteśmy w domu, wszystko jest w porządku”.

Zapewnij poczucie bezpieczeństwa

Warto sprawdzić, czy senior nie potrzebuje pomocy przy zmianie pozycji, skorzystaniu z toalety lub napiciu się wody. Czasami sama obecność opiekunki i spokojna rozmowa wystarczą, aby podopieczny się uspokoił.

Unikaj konfrontacji

Jeśli senior jest zdezorientowany lub mówi rzeczy niezgodne z rzeczywistością, lepiej nie zaprzeczać mu wprost. Zamiast tego można delikatnie skierować rozmowę na temat, który go uspokaja.

Jak zapobiegać nocnemu pobudzeniu seniora?

• Utrzymuj stały rytm dnia – regularne pory posiłków, spacerów i odpoczynku pomagają organizmowi seniora lepiej funkcjonować.

• Ogranicz długie drzemki w ciągu dnia – zbyt długi sen w ciągu dnia może utrudniać zasypianie wieczorem.

• Zadbaj o spokojną wieczorną rutynę – wyciszające czynności, takie jak spokojna rozmowa, czytanie lub słuchanie relaksującej muzyki, mogą pomóc seniorowi przygotować się do snu.

• Zapewnij odpowiednie oświetlenie – delikatne światło nocne może zmniejszyć dezorientację po przebudzeniu.

• Sprawdź komfort snu – wygodne łóżko, odpowiednia temperatura w pokoju i brak hałasu sprzyjają spokojnemu wypoczynkowi.

Kiedy warto skonsultować problem z lekarzem?

Jeśli nocny niepokój seniora pojawia się często, nasila się lub wiąże się z agresją, omamami czy znacznym pogorszeniem samopoczucia, warto poinformować rodzinę podopiecznego oraz lekarza prowadzącego. Specjalista może ocenić, czy przyczyną problemu są zaburzenia snu, ból, infekcja, skutki uboczne leków lub postęp choroby neurologicznej.

Jak opiekunka może zadbać o własny odpoczynek?

Nocne wybudzenia podopiecznego mogą być obciążające dla opiekunki. Dlatego ważne jest, aby dbać o własną regenerację i w razie potrzeby rozmawiać z koordynatorem lub rodziną seniora o organizacji opieki.

• staraj się korzystać z czasu wolnego na odpoczynek,

• utrzymuj regularny rytm snu,

• rozmawiaj o trudnościach związanych z opieką,

• nie bagatelizuj objawów przemęczenia.

Podsumowanie

Nocny niepokój seniora może być wyzwaniem, ale spokojna i empatyczna reakcja opiekunki znacząco wpływa na poczucie bezpieczeństwa podopiecznego. Kluczowe jest rozpoznanie przyczyn nocnego pobudzenia, zapewnienie seniorowi komfortu oraz wprowadzenie działań wspierających spokojny sen.

Jeśli pracujesz jako opiekunka osób starszych, pamiętaj, że cierpliwość, dobra komunikacja i odpowiednia organizacja dnia mogą pomóc ograniczyć trudności związane z nocnym niepokojem seniora.

Artykuł Jak radzić sobie z nocnym niepokojem seniora? Praktyczne wskazówki dla opiekunki pochodzi z serwisu AktivMed24.

Dowiedz się, dlaczego senior z demencją może zachowywać się agresywnie i jak reagować, aby zadbać o bezpieczeństwo zarówno swoje, jak i podopiecznego.

Dlaczego osoba z demencją staje się agresywna?

Demencja wpływa na pracę mózgu, zaburzając pamięć, orientację oraz zdolność logicznego myślenia. Senior może nie rozpoznawać osób ze swojego otoczenia, czuć się zagubiony lub odczuwać silny lęk. To właśnie strach, frustracja i niezrozumienie sytuacji często prowadzą do agresywnych reakcji.

Przyczyną agresji mogą być również:

• ból lub złe samopoczucie,
• zmęczenie,
• hałas i nadmiar bodźców,
• nagłe zmiany w codziennym planie dnia,
• poczucie utraty kontroli,
• trudności z komunikacją.

Zanim uznamy dane zachowanie za “trudne”, warto zastanowić się, co mogło je wywołać.

Jak reagować podczas napadu agresji?

Najważniejsze jest zachowanie spokoju. Choć nie zawsze jest to łatwe, opanowana reakcja opiekunki może pomóc szybko rozładować napięcie.

Zachowaj spokojny ton głosu

Mów cicho, wyraźnie i prostymi zdaniami. Unikaj podnoszenia głosu oraz gwałtownych ruchów, które mogą zostać odebrane jako zagrożenie.

Nie wdawaj się w kłótnie

Osoba z demencją postrzega rzeczywistość inaczej niż zdrowy człowiek. Przekonywanie jej, że się myli, zazwyczaj przynosi odwrotny skutek i może nasilić agresję.

Zamiast mówić:

“To nieprawda, przecież już jadł Pan obiad.”

lepiej powiedzieć:

“Rozumiem, że jest Pan głodny. Zaraz sprawdzimy, co możemy przygotować.”

Taka odpowiedź okazuje zrozumienie i pomaga skierować uwagę seniora na rozwiązanie problemu.

Daj seniorowi przestrzeń

Jeżeli podopieczny jest bardzo zdenerwowany, nie zbliżaj się do niego na siłę. Zachowaj bezpieczny dystans i pozwól mu się uspokoić.

Odwróć uwagę

Zmiana tematu rozmowy lub zaproponowanie innego zajęcia często pomaga przerwać narastające napięcie.

Możesz zaproponować:

• wspólne oglądanie zdjęć,
• spacer po ogrodzie,
• słuchanie ulubionej muzyki,
• przygotowanie herbaty,
• prostą czynność domową.

Czego lepiej unikać?

Niektóre reakcje, choć wynikają z dobrych intencji, mogą pogorszyć sytuację.

Unikaj:

• krzyczenia,
• krytykowania seniora,
• zawstydzania go,
• zmuszania do wykonania czynności,
• gwałtownego chwytania lub przytrzymywania, jeśli nie jest to konieczne dla bezpieczeństwa,
• okazywania zniecierpliwienia.

Pamiętaj, że agresja jest objawem choroby, a nie świadomym działaniem wymierzonym przeciwko opiekunce.

Jak zapobiegać agresywnym zachowaniom?

Choć nie zawsze można ich uniknąć, odpowiednia organizacja dnia znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia trudnych sytuacji.

Pomocne są między innymi:

• utrzymywanie stałego planu dnia,
• spokojna atmosfera w domu,
• ograniczenie hałasu,
• regularne posiłki i odpowiednie nawodnienie,
• obserwowanie, w jakich sytuacjach najczęściej pojawia się agresja.

Prowadzenie krótkich notatek może pomóc zauważyć pewne schematy. Być może trudne zachowania występują zawsze wieczorem, podczas kąpieli lub po wizycie większej liczby gości. Taka wiedza pozwala lepiej przygotować się na podobne sytuacje.

Kiedy warto poinformować rodzinę lub lekarza?

Jeżeli agresja pojawia się nagle, jest bardzo silna lub znacznie częstsza niż wcześniej, warto przekazać tę informację rodzinie podopiecznego oraz lekarzowi prowadzącemu.

Nagła zmiana zachowania może być związana nie tylko z postępem demencji, ale również z infekcją, bólem, odwodnieniem lub działaniem niektórych leków. W takich sytuacjach konieczna może być konsultacja medyczna.

Nie zapominaj o sobie

Opieka nad osobą z demencją bywa wymagająca emocjonalnie. Regularny stres może prowadzić do przemęczenia i wypalenia zawodowego. Dlatego tak ważne jest, aby korzystać z chwil odpoczynku, rozmawiać o swoich doświadczeniach z bliskimi lub koordynatorem oraz nie bać się prosić o wsparcie.

Dbanie o własny dobrostan nie jest oznaką słabości – to warunek, który pozwala zapewnić seniorowi dobrą i bezpieczną opiekę.

Podsumowanie

Agresja u osoby z demencją jest jednym z trudniejszych wyzwań, z jakimi spotykają się opiekunki seniorów. Zrozumienie przyczyn takiego zachowania, spokojna komunikacja i empatyczne podejście pomagają ograniczyć napięcie i zwiększają poczucie bezpieczeństwa obu stron.

Pamiętaj, że za agresywnym zachowaniem często kryje się lęk, dezorientacja lub cierpienie. To właśnie cierpliwość, uważność i odpowiednia reakcja są jednymi z najważniejszych narzędzi w codziennej opiece nad osobą z demencją.

Artykuł Jak radzić sobie z agresją u seniora z demencją? Praktyczny poradnik dla opiekunek pochodzi z serwisu AktivMed24.

Dlaczego osoby starsze nie chcą przyjmować pomocy?

Starzenie się wiąże się z wieloma zmianami. Pogarszający się stan zdrowia, ograniczenia ruchowe czy problemy z pamięcią sprawiają, że seniorzy stopniowo tracą część swojej samodzielności. Dla wielu osób jest to trudne doświadczenie.

Przez większość życia byli niezależni, podejmowali własne decyzje i radzili sobie z codziennymi obowiązkami. Gdy nagle potrzebują wsparcia, mogą odczuwać dyskomfort, a nawet lęk przed utratą kontroli nad własnym życiem.

Potrzeba niezależności nie znika wraz z wiekiem

Jednym z najważniejszych powodów odmawiania pomocy jest silna potrzeba zachowania niezależności. Seniorzy chcą mieć wpływ na swoje życie i samodzielnie decydować o codziennych sprawach.

Nawet jeśli wykonanie danej czynności zajmuje im więcej czasu lub wymaga większego wysiłku, często wolą zrobić ją samodzielnie. Dzięki temu czują się potrzebni, sprawczy i nadal mają poczucie kontroli nad własnym życiem.

Strach przed byciem ciężarem dla innych

Wielu seniorów obawia się, że stanowi problem dla rodziny lub opiekunów. Nie chcą sprawiać kłopotów, dlatego minimalizują swoje potrzeby lub odmawiają pomocy.

Można usłyszeć takie słowa jak:

• „Poradzę sobie sam.”
• „Nie chcę nikomu przeszkadzać.”
• „Nie jestem jeszcze aż tak stary.”

Choć często nie odpowiadają one rzeczywistej sytuacji, pokazują obawy związane z zależnością od innych osób.

Duma i przyzwyczajenia

Niektórzy seniorzy przez całe życie byli odpowiedzialni za rodzinę, dom czy pracę zawodową. Przyzwyczaili się do roli osoby pomagającej innym.

Przyjęcie pomocy może być dla nich trudne, ponieważ wymaga zmiany utrwalonego przez lata sposobu myślenia. Często odczuwają wtedy utratę części swojej tożsamości i poczucia własnej wartości.

Jak reagować, gdy senior odmawia pomocy?

Najważniejsze jest okazanie szacunku i zrozumienia. Zmuszanie seniora do przyjęcia pomocy zwykle przynosi odwrotny efekt i może prowadzić do konfliktów.

Warto:

Dawać wybór

Zamiast narzucać rozwiązania, lepiej proponować różne możliwości.

Przykład:

„Czy wolisz, żebym pomogła Ci teraz, czy po obiedzie?”

Takie podejście pozwala seniorowi zachować poczucie wpływu na sytuację.

Wspierać samodzielność

Jeśli to możliwe, warto zachęcać seniora do wykonywania części czynności samodzielnie. Nawet niewielkie zadania pomagają budować poczucie sprawczości.

Rozmawiać o obawach

Czasami odmowa pomocy wynika z lęku lub wstydu. Spokojna rozmowa może pomóc zrozumieć, co naprawdę stoi za takim zachowaniem.

Doceniać wysiłek seniora

Pozytywne komunikaty wzmacniają poczucie własnej wartości i budują relację opartą na wzajemnym szacunku.

Rola opiekunki osoby starszej

Profesjonalna opiekunka nie tylko pomaga w codziennych obowiązkach, ale także wspiera seniora emocjonalnie. Kluczowe jest znalezienie równowagi między zapewnieniem bezpieczeństwa a poszanowaniem potrzeby niezależności.

Im bardziej senior czuje, że jego zdanie jest ważne, tym łatwiej akceptuje pomoc i współpracę.

Podsumowanie

Gdy senior odmawia pomocy, nie zawsze oznacza to brak potrzeby wsparcia. Bardzo często jest to sposób na zachowanie niezależności, godności i poczucia kontroli nad własnym życiem. Zrozumienie tych mechanizmów pozwala opiekunom budować lepsze relacje i skuteczniej wspierać osoby starsze w codziennym funkcjonowaniu.

Artykuł Dlaczego senior odmawia pomocy, choć jej potrzebuje? Psychologia niezależności i poczucia kontroli pochodzi z serwisu AktivMed24.

Poniżej znajdziesz praktyczne wskazówki dla początkujących opiekunów osób starszych, które pomogą Ci lepiej przygotować się do pracy.

1. Poznaj potrzeby seniora

Każda osoba starsza ma inne przyzwyczajenia, charakter i stan zdrowia. Przed rozpoczęciem pracy warto dowiedzieć się:

• jakie choroby ma senior,
• czy przyjmuje leki,
• jak wygląda jego codzienna rutyna,
• czego nie lubi lub się obawia.

Dobra opieka nad osobą starszą zaczyna się od obserwacji i cierpliwości. Nie próbuj zmieniać wszystkiego od pierwszego dnia.

2. Nie bój się zadawać pytań

Początkujący opiekunowie często boją się prosić o pomoc. Tymczasem pytania są czymś naturalnym. Lepiej upewnić się dwa razy niż popełnić błąd.

Warto pytać między innymi o:

• sposób podawania leków,
• dietę seniora,
• obsługę sprzętu medycznego,
• kontakty alarmowe.

3. Naucz się podstawowych zwrotów po niemiecku

Nawet podstawowa znajomość języka bardzo ułatwia pracę opiekunki w Niemczech. Seniorzy czują się spokojniej, gdy mogą swobodnie się komunikować.

Przydatne zwroty:

• „Jak się dziś czujesz?”
• „Czy coś boli?”
• „Pomogę Pani/Panu.”
• „Czas na leki.”

Codzienna komunikacja buduje zaufanie i poprawia relację z podopiecznym.
PS. Przypominamy że na naszym FANPAGE AKTIVME24 co tydzień w czwartek macie darmowe lekcje Niemieckiego z Natalią 🙂

4. Zachowaj cierpliwość

Osoby starsze często potrzebują więcej czasu na wykonanie prostych czynności. Pośpiech może powodować stres i frustrację.

Dobry opiekun seniora powinien:

• mówić spokojnie,
• tłumaczyć wszystko krok po kroku,
• nie okazywać zdenerwowania.

To szczególnie ważne podczas opieki nad osobami z demencją lub Alzheimerem.

5. Dbaj również o siebie

Wielu opiekunów skupia się wyłącznie na seniorze i zapomina o własnym odpoczynku. To prosta droga do przemęczenia i wypalenia zawodowego.

Pamiętaj o:

• odpowiedniej ilości snu,
• regularnych posiłkach,
• chwili odpoczynku każdego dnia,
• kontakcie z rodziną i bliskimi.

Opieka nad seniorem jest łatwiejsza, gdy sam opiekun ma siłę i dobre samopoczucie.

6. Buduj relację z seniorem

Dla wielu starszych osób opiekun staje się ważną częścią codzienności. Rozmowa, wspólna kawa czy spacer często znaczą więcej niż sama pomoc fizyczna.

Warto:

• słuchać historii seniora,
• okazywać zainteresowanie,
• angażować podopiecznego w drobne aktywności.

Dobra atmosfera sprawia, że codzienna opieka staje się łatwiejsza dla obu stron.

7. Nie zniechęcaj się początkiem

Pierwsze tygodnie pracy bywają trudne. Nowe obowiązki, tęsknota za domem i stres są całkowicie normalne. Z czasem większość opiekunów nabiera pewności siebie i doświadczenia.

Najważniejsze to:

• być otwartym na naukę,
• zachować spokój,
• pamiętać, że nikt nie jest idealny od pierwszego dnia.

Podsumowanie

Praca opiekuna osób starszych wymaga empatii, cierpliwości i odpowiedzialności. Początki mogą być stresujące, jednak dobre przygotowanie pomaga uniknąć wielu problemów. Jeśli dopiero zaczynasz swoją drogę jako opiekun seniora w Niemczech, pamiętaj, że doświadczenie przychodzi z czasem.

Najważniejsze jest podejście do drugiego człowieka — osoby starsze bardzo szybko wyczuwają życzliwość, spokój i szczere zainteresowanie.

Artykuł Wskazówki dla początkujących opiekunów osób starszych – jak dobrze zacząć pracę? pochodzi z serwisu AktivMed24.

W naszej rozmowie porozmawiamy między innymi o tym, dlaczego zdecydowała się na wyjazdy z pieskiem na zlecenie, na którym jest już bardzo długo, jak wygląda jej codzienna praca oraz jak odnajduje się w tej roli na co dzień. Poruszymy także temat jej pasji do malowania obrazów, która pozwala jej się wyciszyć i daje jej wiele satysfakcji.

AKTIVMED24: Jak zaczęła się Pani przygoda z pracą jako opiekunka osób starszych w Niemczech?

PANI JUSTYNA: Pomysł pojawił się dlatego, że moja mama kiedyś pracowała jako opiekunka osób starszych, a ja nie umiałam znaleźć w Polsce odpowiedniej pracy. To było już dawno temu. Wyjechałam więc na próbę — mama załatwiła mi pracę u sąsiadów, u których sama wcześniej pracowała. Mama została ze mną kilka dni, pokazała mi, na czym ta praca polega, i tak zaczęła się moja przygoda.

Mama, kiedy sama pracowała, dużo mi opowiadała o tej pracy. Poza tym moja babcia była w domu i kiedy mama wyjeżdżała, trzeba było się nią opiekować, więc tak czy inaczej już wcześniej miałam styczność z opieką.

AKTIVMED24: Co sprawiło, że zdecydowała się pani zostać na jednym zleceniu na tak długo?

PANI JUSTYNA: Mam taki charakter, że nie lubię zmieniać pracy. Jeśli gdzieś pracuję i jest mi dobrze, a z rodziną i osobą starszą potrafię się dogadać, to zostaję tam do samego końca.

AKTIVMED24: Skąd pomysł, żeby zabierać pieska ze sobą do pracy? Jakiej rasy jest piesek ?

PANI JUSTYNA: Pinczer miniaturowy Nie było innego wyjścia — jeśli nie mogłabym wyjechać z pieskiem, to po prostu bym nie wyjechała, bo nie oddałabym go nikomu. To nie był pomysł, tylko konieczność.

AKTIVMED24: A jak Pani podopieczna reaguje na pieska ?

PANI JUSTYNA: Piesek jest ważniejszy niż ja — mogę to śmiało powiedzieć. Ogólnie Rufi jest zawsze na pierwszym miejscu: czy już zjadł, gdzie jest Rufi. Babcia mu podaje jedzenie, więc czasem muszę go schować, bo później mamy małe nieporozumienia. Tłumaczę, że nie można mu tak dawać, a ona mówi, że jestem zła, bo piesek nie może jeść. Tak to już bywa.

Kiedy jeżdżę do weterynarza, to rodzina dokłada pieniądze, bo twierdzą, że to jest dla Lotty dogoterapia. Ogólnie jestem bardzo zadowolona.

AKTIVMED24: Co najbardziej ceni w na tym zleceniu?

PANI JUSTYNA: Ogólnie podopieczna — wiadomo, starsi ludzie są różni, trzeba mieć cierpliwość, to jest podstawa w tej pracy. Bardzo doceniam to, że traktują mnie jak część rodziny. Nigdy, przez ponad 2,5 roku, nikt mi nie zwrócił uwagi, że coś robię źle — wszystko im odpowiada. Córka mówi, że jestem tutaj teraz panią domu, taką gospodynią, i nawet nie wtrąca się w to, co i jak robię.

Kiedy przyjeżdża, jest zawsze bardzo zadowolona, nic jej nie przeszkadza i mówi, żebym robiła wszystko tak jak uważam. To dla mnie bardzo dużo znaczy. Doceniam też to, że nikt mnie nie rozlicza co do pieniędzy co do grosza — wręcz przeciwnie, twierdzą, że obie musimy dobrze jeść.

Byłam w różnych miejscach, gdzie miałam wszystko wydzielane i nie wyobrażam sobie trafić jeszcze raz do takiego miejsca.

AKTIVMED24: Co daje Pani największą satysfakcję w tej pracy?

PANI JUSTYNA: Mogę powiedzieć, że lubię swoją pracę. Nawet nigdy nie spodziewałam się, że mam aż tyle cierpliwości do osób starszych. Ogólnie sprawia mi to satysfakcję.

Jest w tym też trochę konieczności, bo gdyby w Polsce była taka praca, w której mogłabym być opiekunką, to wiadomo — wolałabym być na stałe w domu. Ale niestety realia są takie, jakie są.

AKTIVMED24: Wiem, że lubi Pani malować obrazy – kiedy odkryła Pani w sobie tę pasję?

PANI JUSTYNA: Jako dziecko, w drugiej klasie podstawówki, miałam w sobie dużo zdolności. Moja babcia też była bardzo zdolna i to chyba trochę po niej odziedziczyłam. Teraz to się już trochę zatarło, ale nadal bardzo lubię malować na przykład obrazy po numerach — to daje mi przyjemność i wycisza mój umysł. Zawsze chciałam iść do takiej szkoły, która była dość daleko. Niestety mama nie miała wtedy możliwości finansowych, żeby mnie tam posłać, czy to do szkoły prywatnej, czy do internatu — to były inne czasy. I trochę się to wszystko rozmyło.

AKTIVMED24: Co Pani najczęściej maluje?

PANI JUSTYNA: Krajobrazy

AKTIVMED24: A jaką techniką Pani maluje? Farby, ołówek ? Pastele ?

PANI JUSTYNA: Jak byłam młodsza to malowałam farbami olejnymi a teraz maluje akwarelami.

AKTIVMED24: Czy Pani podopieczna interesuje się Pani obrazami albo bierze w tym udział?

PANI JUSTYNA: Nie, ona tego nie lubi — nie ma za bardzo chęci ani możliwości, żeby zbyt długo czymś się zajmować. Ona bardzo lubi słuchać muzyki.

AKTIVMED24: A pani lubi słuchać muzyki ? Jak tak to jakiej ?

PANI JUSTYNA: Tak. Ogólnie najbardziej lubię muzykę pop. Kiedyś też słuchałam techno, a babcia Lotta słucha Mozarta i nawet mi się to spodobało.

AKTIVMED24: A ma Pani jakieś inne hobby poza malowaniem ?

PANI JUSTYNA: Sport, lubię spacerować, jeździć na rowerku, hula-hop i orbitrek, czasem też joga.

AKTIVMED24: A czy lubi Pani podróżować?

PANI JUSTYNA: Tak, tak — jeździmy z mężem. Jak mam urlop w Polsce, to zawsze gdzieś wyjeżdżamy. W Niemczech też, jak mąż przyjedzie, to zwiedzamy okolice i zamki. Mamy już tam sporo miejsc zwiedzonych.

AKTIVMED24: Gdzie się Pani najbardziej podobało ?

PANI JUSTYNA: We Włoszech w Capilungo

AKTIVMED24: A woli pani takie podróżowanie żeby zwiedzać czy leżeć na plaży i się wygrzewać ?

PANI JUSTYNA: I to i to. Lubię zwiedzać ale i zalegać też uwielbiam na słońcu.

AKTIVMED24: Gdzie by Pani jeszcze chciała pojechać? Jakie ma pani podróżnicze marzenie ?

PANI JUSTYNA: Moje marzenie to na Malediwy i na pewno polecę tam.

AKTIVMED24: Piękne miejsce – serdecznie życzymy, aby się udało, i aby mogła tam Pani namalować przepiękne obrazy. Dziękujemy serdecznie za wywiad i poświęcony czas na rozmowę.

Artykuł Wywiad z Nasza Opiekunką- Panią Justyną Lewandowską pochodzi z serwisu AktivMed24.